آخرین مطالب بلاگ قاب

افراد احساساتی کسانی هستند که به طور کلی بیشتر تحت تاثیر احساسات خود قرار می گیرند و عواطف و احساسات خود را با شدت بیشتری تجربه می کنند. این افراد معمولاً حساس تر، همدل تر، و خلاق تر از دیگران هستند، اما ممکن است بیشتر در معرض استرس و فشار روحی قرار گیرند و در برقراری ارتباط با دیگران دچار مشکل شوند.

ترس، یکی از طبیعی‌ترین احساسات انسانی است. اما زمانی که در مسیر عمل‌گرایی قدم می‌گذاریم، این احساس می‌تواند به مانعی بزرگ و خاموش تبدیل شود.
ترس از شکست، ترس از قضاوت دیگران، ترس از ناتوانی، یا حتی ترس از موفقیت… همگی می‌توانند ما را از برداشتن قدم اول بازدارند.

یک از مشکلات بزرگی که ممکن است در هر فردی وجود داشته باشد، عدم توانایی در بروز احساسات دورنی خود به شکل سالم و در موقعیت های مناسب است.
چگونگی برخورد ما با مسائل صرفا به میزان درونگرا و یا برون گرا بودن ما ختم نمی شود. در هر حال همه افراد باید توانایی این را داشته باشند که احساسات خود را بصورت کاملا انسانی و سالم بروز دهند.
انکار، سرکوب، طغیان و رفتارهای این چنینی ناسالم ترین راه مواجهه با احساسات درونی شما هستند. عصبانیت خود را با یک لبخندتلخ نشان می دهید، عشق خود را با توجه بیش از اندازه و یا با کلمات توهین آمیز بیان می کنید، در مواقع غم و اندوه ساکت می شوید و یا خود را خونسرد نشان می دهید. همه اینها نشان می دهد که شما در بروز دادن احساسات خود با مشکل جدی مواجه هستید و در حال جرعه جرعه نوشیدن سمی مهلکی هستید که روح و جسم و زندگیتان را مستقیما به ورطه نابودی میکشاند.
اما چگونه با احساسات خود مواجه شوید؟ اگر تا کنون در حال انکار احساسات خود بوده اید و از رو به رو شدن با غم، خشم، ناامیدی و احساساتی از این قبیل فرار می کرده اید باید به شما راه حلی اساسی را پیشنهاد کنم. یک دفترچه کوچک ابزاریست که می توانید بروز احساسات خود را در آن شروع کنید. می توانید از دفتر یادداشت تلفن همراه خود استفاده کنید و در مواقعی که اتفاق ناخوشایندی رخ می دهد شروع به ثبت احساساتتان با هر کلمه ای که در ذهنتان تلنبار شده است کنید. از اینکه چقدر کلمات شما بیرحمانه و غیر قابل کنترل باشند نهراسید چون در واقع این کلمات چکیده احساساتی هستند که از درون به شما آسیب می زنند، پس بهتر است نمود بیرونی داشته باشند. نوشتن را دقیقا در لحظه ای انجام دهید که واقعا درگیر آن احساس هستید و در درون خود در ستیز هستید. با تکرار این اتفاق ضمیر ناخودآگاه شما می آموزد که زمان درست بروز هر احساسی چه موقع است. تمرین بعد این است که بعد از گذشت یک مدت و سپری شدن دوره غرق بودن در احساس مورد نظر، یادداشت های خود در مورد آن را مورد مطالعه قرار دهید و فکر کنید احساس شما تا چه میزان منطقی بوده و چگونه می توانستید واکنش بهتری داشته باشید، به مرور زمان متوجه می شوید در مواقع لازم چگونه بدون آسیب رساندن به خود و دیگران و همینطور بدون اغراق واکنش های مناسب را در پیش بگیرید.