یکی از مهمترین موانع بر سر راه موفقیت و در واقع عامل بزرگ بدبختی بشر، بهانه تراشی است. ما بهانه می آوریم تا از قدم گذاشتن در مسیر ناشناخته ها امتناع کنیم. از شنبه شروع می کنم! همیشه راهی هست که از زیر بار مسئولیتی که زندگی آینده ما را می سازد شانه خالی کنیم پس بهتر است بهانه های خود را بشناسیم و برای رسیدن به هدف هایمان بهانه ها را خط بزنیم. همیشه بهترین راه برای حل یک مشکل بررسی تمام ابعاد آن مشکل و شناخت آن است. بهترین راه مواجهه با بیماری بهانه تراشی این است که علت های آن را در درون خود ریشه یابی کنیم.
چرا بهانه می آوریم؟
رایج ترین ریشه های بهانه تراشی عبارتند از:
- ترس از مواجهه با شرایط جدید: ما معمولا از مواجه با شرایط جدید و ترک منطقه امن خود وحشت داریم و چون نمی دانیم پشت در چه می گذرد ترجیح می دهیم هرگز دستگیره در را نفشاریم. مطمئن باشید تا وقتی که دستگیره در را نفشرده اید و در را به دنیای خارج از قلمروتان باز نکرده اید این وحشت هرگز تمام نمی شود.
- شکست خوردن: چطور می توانید با قطعیت بگویید کاری که هنوز قدمی برای شروع آن برنداشته اید مسلما با شکست مواجه خواهد شد؟ در هر حال شکست بخش اجتناب ناپذیر دنیای همه انسان هاست و به جای فرار از موقعیت ها آنها را خلق کنید و برای بهبود وضعیت نهایت تلاش خود را بکنید، در نهایت نتیجه تلاش شما حتی اگر محکوم به شکست باشد باعث شده است تا شما راه درست برای انجام آن کار را از طریق تجربه بدست بیاورید.
- عدم اطمینان به خود: گاهی شما از آنجا که قادر به پیش بینی شرایط آینده نیستید ممکن است از تصمیم قاطعانه بپرهیزید. چون از اینکه در شرایطی برای تصمیم گیری های بعدی قرار بگیرید در هراسید.
- بی هدف بودن: یکی از دلایلی که باعث بهانه تراشی در شما می شود، هدفمند نبودن است. فردی که هدف خاصی را دنبال نمی کند مسلما همیشه به دنبال بهانه ای است که کار امروز را به روز دیگری بیاندازد. بی هدف بودن یا داشتن هدف مبهم با عث می شود شما در درون خود برای دستیابی به هدف هیچ انگیزه ای نداشته باشید و همیشه منتظر معجزه بمانید.
- مقایسه کردن خود با دیگران: خیلی از افراد از ترس اینکه عملکرد آنها با عملکرد دیگران مقایسه شود و در قیاس با دیگران شکست بخورند بهانه می آورند و از شروع کردن در هراسند. باید بدانید در این دنیا شما فقط و فقط و فقط در رقابت با خودتان هستید نه کس دیگر. نتیجه فعالیت شما دقیقا به خودتان برمیگردد نه کس دیگر پس بهانه بی بهانه.
- محافظت از خود در مقابل آسیب های احتمالی: خیلی از ما از ترس مواجهه شدن با مشکلات روحی، جسمی وروانی ممکن است از شروع کردن بهراسید. برای چندمین بار تاکید می کنم: کسی آینده را ندیده. پس نباید از چیزی که رخ نداده بهراسیم و زندگی خود را با وحشت از دست دادن ها تلف کنیم.
آخرین دیدگاه ها