سختی‌ها همیشه نشانه‌ی بدبختی نیستند؛ گاهی نشانه‌ی تولد دوباره‌اند. درست همان لحظه‌ای که فکر می‌کنیم دیگر توان ادامه نداریم، جهان آرام‌آرام شروع می‌کند به ساختن نسخه‌ای از ما که سال‌ها در انتظار شکوفایی بوده.
در مسیر رشد، درد دشمن ما نیست؛ پیام‌رسان ماست. می‌گوید وقت تغییر رسیده. وقت رها کردنِ باورهایی که کوچکمان کرده. وقت برگشتن به خود واقعی‌مان.
اگر حالا روزها سنگین‌اند، اگر هنوز نمی‌دانی چطور این مرحله را رد کنی، فقط یک چیز را به خاطر بسپار:
تو قبلاً از طوفان‌های زیادی عبور کرده‌ای. این یکی هم تمام می‌شود، و تو از آن بیرون می‌آیی، عمیق‌تر، آگاه‌تر و شجاع‌تر از قبل.
گاهی کافی‌ست فقط یک قدم کوچک برداری… جهان خودش باقی مسیر را همراهت می‌آید.
