گاهی خدایت را صدا بزن.
بیآنکه چیزی بخواهی،
بیآنکه برایش توصیه و سفارشی داشته باشی.
بیآنکه از گرفتاریهای حقیرانه و روزمرهات برایش بخواهی بگویی.
بدون هیچ گله و شکایتی،
بدون آنکه بگویی چرا...کاش..اگر....
بیآنکه بخواهی تمام نداشتنهایت را به او نسبت بدهی و طلبکارش باشی.
حتی بیآنکه بخواهی توبه کنی...
فقط صدایش کن...
باور کن او برای شنیدن خالصانهٔ نامش که از غنای قلبت زبانه میکشد، لحظه شماری میکند.